دخان؛ نَفَسی از آسمان برای گشودنِ قفلِ فقر
اللهم صل علی محمد و آل محمد.
گاهی فقر، تنها خالی بودن جیب نیست؛ گاهی سنگینیِ نگاهی است که به سفرهٔ خالی میافتد، و سکوتِ اتاقی که صدای قدمهای روزی در آن نمیپیچد. در چنین شبها، آدمی به دنبال ریسمانی میگردد که از آسمان بیاید. و چه ریسمانی محکمتر از قرآن؟ و چه کلیدی گشایندهتر از سورهای که نامش «دخان» است؛ دودی که از آتش نیاز برمیخیزد و میتواند نشانهٔ سوختنِ فقر باشد.
سورهٔ دخان، چهل و چهارمین سورهٔ قرآن، در مکه فرود آمده و ۵۹ آیه دارد. در آن از شب مبارک قدر سخن است، از هشدار به سرکشان، و از رحمتی که خدا بر بندگانش میگسترد. اما در میان اهل دل و در متون روایی و دعایی، برای این سوره خواصی نیز گفتهاند که یکی از مشهورترین آنها، گشایش رزق و رفع تنگدستی است.
اللهم صل علی محمد و آل محمد.
نقل شده که اگر سورهٔ دخان را بنویسند و شخص همراه خود داشته باشد، سفرهاش گشاده میشود و فقر از خانهاش رخت برمیبندد. تاجران و کسبه اگر نوشتهٔ آن را در محل کار و دکان خود قرار دهند، سودشان افزون میگردد و مالشان برکت مییابد. در ادامه از امام صادق (ع) روایت شده که هر کس این سوره را برای مهمات و حاجات خود هفتاد بار بخواند، حاجتش برآورده میشود؛ و چه حاجتی سنگینتر از رهایی از چنگ فقر؟
اما اینها تنها یک روی سکه است. روی دیگر آن، بندگی است. سورهٔ دخان دارویی است برای دل، نه جایگزین تلاش. باید دست به کار برد، امانت را پاس داشت، و سپس با توکل، این ذکر را چاشنی زندگی کرد. اهل معرفت گفتهاند: قرآن، دعای متحرک است؛ اگر با وضو، با نیت پاک، و با قلبی خاشع خوانده شود، آسمان را به حرکت درمیآورد. و چه زیباست که پیش از هر حاجت، صلوات بر محمد و آل محمد بفرستیم؛ که صلوات، کلیدِ درهای بسته است.
اللهم صل علی محمد و آل محمد.
اگر امشب، شب جمعه است، سورهٔ دخان را بخوان. اگر روز جمعه است، باز هم بخوان. بگذار آیاتش مثل باران بر کویر زندگیات ببارد. بگذار «دخان» آن دود غلیظِ غم و نداری را به نسیمی از رحمت بدل کند. و بدان که خداوند، شنوندهٔ صدای بندهای است که با دستهای خالی، اما با دلِ پر از امید، به او پناه میآورد.
و آخرین سخن، همان ذکر همیشگی است:
اللهم صل علی محمد و آل محمد.
برچسب:
نویسنده: یلدا میرزاپور